3 augustus 2015 gaat de boeken in als een hele bijzondere dag voor het team van 112REG.NL, het ongeval met de koningin Julianabrug in Alphen a/d Rijn.

In dit item vertellen wij u hoe wij als fotograaf deze gebeurtenis van dichtbij hebben meegemaakt.Van links naar rechts: Marvin Weijers, Josh Walet en Danny de Vries

Van links naar rechts: Marvin Weijers, Josh Walet en Danny de Vries

 

Fotograaf Marvin Weijers  stond al de hele dag samen met zijn broertje Wesley en collega Josh de werkzaamheden te fotograferen. Rond half 4 besloot ik naar huis te gaan om wat te gaan drinken omdat de werkzaamheden flink uitliepen.

‘Rond 16:10 kwam het appje binnen’

Ongeveer om 16:00 kregen we te horen van collega Josh dat ze zouden beginnen met het hijssen van het brugdek, niet wetende dat het zo mis had kunnen gaan. ‘Rond 16:10 kwam het appje binnen’ van Josh; Het brugdek is met de kranen gevallen op huizen en winkels. We geloofden het niet en dachten dat Josh een grapje maakte, totdat hij een foto stuurde. Hij vroeg direct of iedereen die beschikbaar was kon komen. Zelf ben ik naar de kant gegaan van de Hooftstraat waar de kranen en het brugdek lagen en direct foto’s gaan maken en deze direct doorgestuurd naar Josh die de redactie op zich nam.

Uiteindelijk hebben we tot ongeveer middernacht ter plaatse verslag gedaan en begonnen we de volgende dag weer vroeg met het maken van foto’s.


Fotograaf Joshua Bos kreeg om 16.10 hetzelfde appje binnen; ‘de tekst iedereen komen graag’ welke in dat appje stond vergeet ik niet snel. Direct besloot ik om me aanrijdend te melden en ik sprong op de fiets.

‘De tekst iedereen komen graag vergeet ik niet snel’

Ter plaatse trof ik een grote ravage aan. Vele mensen stonden verbaasd te kijken naar dit voorval. Niet veel later vloog de eerste traumahelikopter een rondje over het incident en zette de landing in op een veldje aan de Tolstraat. Ook de tweede traumahelikopter en een politiehelikopter stonden op datzelfde veldje. Nadat ik daar wat fotootjes had gemaakt ging ik richting de Hooftstraat waar we een kort overleg hadden met het hele team. Daarna verspreidde we ons rondom het incident. Iedereen op een eigen plekje zodat we allemaal ander beeldmateriaal hadden. Rond 18.00 ging ik weg om eventjes te eten. Later op de avond kwam ik weer terug en uiteindelijk ben ik rond 23.15 huiswaarts gegaan. Even snel de foto’s doorsturen naar collega fotograaf Josh en dan mijn wekker zetten zodat ik de volgende dag weer op tijd bij de Julianabrug was.

Fotograaf Josh Walet heeft het ongeval ‘live’ zien gebeuren vanuit zijn achtertuin. De ochtend en de middag grapte ‘ik nog tegen Marvin, het zal maar omvallen he?!’

‘ik nog tegen Marvin, het zal maar omvallen he?!’

Om rond 16:10 gebeurde het ongelofelijke, de kranen begonnen te wankelen en vielen vervolgens samen met het brugdek bovenop huizen en winkels. Ik rende vervolgens naar m’n auto en pakte m’n camera en ging ‘de jongens’ appen dat de brug samen met de kranen was omgevallen. Direct nam ik via de portofoon contact op met Marvin en hadden afgesproken dat hij naar de Hooftstraat ging en ik aan de Arubastraat zijde bleef zodat ik ook tussendoor het item online kon zetten.

De dag werd voor mij een roller coaster, de ME kwam ons vertellen dat we niet meer de tuin in mochten, te gevaarlijk zei een agent. Ik dacht maar aan 1 ding, als alles maar niet verder instort dat ons huis ook kapot gaat. Die avond ben ik met collega’s Marvin, Joshua, Danny en Remco nog tot laat op pad geweest om onze fotoreportage compleet te maken. Iedereen had zo zijn taken, Remco maakte foto’s van de USAR, Danny stond in het persvak, Joshua bleef bij de trauma en politiehelikopters en Marvin en ik waren de vliegende keep.
 

En tot slot het verhaal van onze fotograaf Danny de Vries.

Het was een prachtige maandag 3 augustus. De zon scheen strak aan de hemel. Het leek een rustige zomerdag te worden. Via de app werd ik op de hoogte gehouden van de situatie met de Juliana Brug in Alphen. Josh woont daar namelijk tegenover. Hij stuurde ondertussen al strakke platen door en alles leek zonder problemen te verlopen. Tot het moment van een noodkreet! "Het is goed mis in Alphen. Het brugdek is gevallen! Kom allemaal hierheen met spoed".

'Ik stap zo snel mogelijk in de auto, maar hoor ondertussen de eerste sirenes al opduiken'. Onderweg bedenk ik me al snel. Jeetje, hoeveel gewonden/doden? Hoe groot is de ravage? Waar kan ik wel en niet bijkomen. 

Onderweg meerde malen ingehaald door de hulpdiensten. Ook op twitter is het al snel trending Topic. De eerste berichten stromen al binnen. Dit is goed fout. Als eigenaar van Rebonieuws.nl zette ik een bericht op Facebook wat er was gebeurd. Er kwamen vele vragen binnen waar de sirenes heen gingen.Ondanks het niet mijn regio was, wilde ik zo'n groot incident wel melden aan mijn lezers. 

Eenmaal in Alphen parkeer ik mijn auto, en laat mijn perspas zien. Gelukt. Ik kom al een stuk verder en loop met veel verwondering door de straat waar de kraan is gevallen. Dit ziet er zo beangstigd uit. Al snel moet ik richting het kleine persvak om vanaf daar foto's te maken voor 112REG. Hier treffen we elkaar. Terwijl we foto's maken staat Josh met allerlei media uit Nederland en buitenland te bellen. Iedereen heeft interesse in onze video en foto's. Goede zaken voor ons, maar we hoopten maar dat er geen slachtoffers waren gevallen bij dit grote incident.

'Een dag uit mijn leven die ik niet snel zal vergeten'

Drinken kregen we van een lokale kroeg om de hoek, dit zorgt voor de nodige verkoeling. We zoeken ondertussen een andere locatie. We lopen langs Josh zijn huis en kijken vanaf de overkant naar het ongeluk. Als je achteraf hoort dat er niemand gewond is geraakt mag dit een godswonder heten. Ik stap vermoeid in mijn auto en ga op weg naar huis. Hier check ik alle berichtgeving nog even en kijk de hele avond tv. 'Een dag uit mijn leven die ik niet snel zal vergeten'.